ನೀಲಗಾರ

ಸಾಗರೋಲ್ಲಂಗನ

2011-10-02T22:13:00.000-07:00

ಕಿಂಗ್ ಫಿಶರ್ ನ ಗಮ್ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ತೇಲುತಿದ್ದೆ
ಹಾರುವ ಖುಶಿ, ಬೀಳುವ ಆತಂಕದಲಿ
ನಲುಗುತ್ತಿರುವಾಗ
ನಲಿಯುತ ಬಂದ ಕೆಂಪು ದಾಸವಾಳದ
ಗಗನ ಸಖಿ ಹೇಳಿದಳು:
"Tighten your Belt Sir..."
ಹಾಗೆ, ಕಿಂಡಿಯಂತ ಕಿಟಕಿಯ ಇಣುಕಿದೆ
ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹಡಗಿನಂತೆ

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮೋಡಗಳ ಬಲೆ
ತಕ್ಷಣ T.V ಯಲಿ ನೋಡಿದ್ದು ನೆನಪಾಯ್ತು
ರಾಮಾಯಣ
ಆ ರಾಮ... ಆ ಸೀತೆ.. ರಾವಣ... ಹನುಮ
ಅವತ್ತು ತಾತ ಹೇಳಿದ್ದ
"ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಲು ನಮ್ಮ ಕಾಡಿನ ಕಪಿಗಳೆಲ್ಲ ಹೋಗಿದ್ವಂತೆ"
ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಗಿ
ರಾಮ ಸೇತು ಕಾಣಬಹುದೆಂದು
ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಇಣುಕಿ ಹುಡುಕಾಡಿದೆ
ನೀಲಾಕಾಶದ ಸಾಗರದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ
ಅದರ ಕುರುಹುಗಳಿಲ್ಲ...

ಹಾಗೆ, ಮೆಲ್ಲನೆ ಸೀಟಿಗೆ ಹೊರಗಿ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದೆ
ಮತ್ತೆ ಏನೋ ಹೊಳೆದಂತಾಗಿ
ಕಿಟಗಿಯ ಕಡೆ ಹೊರಳಿ ಹುಡುಕಾಡಿದೆ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಾರದಮುನಿಗಳೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ
ಆಗ ಅನಿಸಿತು
ಇದು ರಾಮಾಯಣ ಅಲ್ಲ
ರಂಗಾಯಣ...

-ರಾಜೀ.

2010-04-02T07:21:00.000-07:00

2010-02-02T01:55:00.000-08:00

ಗೆಳೆಯರೇ, ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಾಂಗತ್ಯದ ಸಿನಿಮಾ ಮ್ಯಾಗಜೈನ್ ಗೆ ಚಂದಾ ಅಭಿಯಾನ ಶುರುವಾಗಿದೆ.

ಬಹಳ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಮ್ಯಾಗಜೈನ್ ತಯಾರಿ ನಡೆದಿದೆ. ಲೇಖನ ಸಂಗ್ರಹ, ವಿನ್ಯಾಸ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಭರದಿಂದ ಸಾಗಿದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಚಂದಾದಾರರನ್ನು ಕಲೆಹಾಕಲು ಸಾಂಗತ್ಯದ ಬಳಗದವರು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ.

ತ್ರೈಮಾಸಿಕವಾಗಿದ್ದು, ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹೊಸರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮೆದುರು ಹಾಜರಾಗಬೇಕೆಂಬುದು ಬಳಗದ ಆಸೆ. ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಿನಿಮಾಸಕ್ತರೇ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ರಚಿಸಿರುವ ಸಾಂಗತ್ಯ ಟ್ರಸ್ಟ್ ಇದರ ಹೊಣೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದೆ.

ವಾರ್ಷಿಕ ಚಂದಾ 250 ರೂ. ಬಿಡಿ ಪ್ರತಿಯ ದರ ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿಲ್ಲ. ವಾರ್ಷಿಕ ಸುಮಾರು 500 ಪುಟದಷ್ಟು ಸಂಗ್ರಹಯೋಗ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಶಿಕ್ಷಣ ಕುರಿತಾಗಿ ನೀಡುವುದು ನಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆಂದು ಮ್ಯಾಗಜೈನ್ ಬಂದದ್ದು ತೀರಾ ಕಡಿಮೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಗಂಭೀರ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ (ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಸಾಕ್ಷಿ, ರುಜುವಾತು, ಸಂಕುಲ,ಸಂಕಲನ, ಸಂಚಯ ಇತ್ಯಾದಿ) ಬಂದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು. ಸಾಂಗತ್ಯ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದ ಅಂಥದೊಂದು ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಸಿನಿಮಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೊರಟಿದೆ.

ಸಿನಿಮಾ ಇಂದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮಾಧ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅದರ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಹೊತ್ತಿದು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಂಗತ್ಯ ಈ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದೆ.

ಚಂದಾ ಆಗಲಿಚ್ಛಿಸುವವರು, ಚಂದಾ ಮಾಡಿ ಕೊಡಲಿಚ್ಛಿಸುವವರು 94807 97113, 94820 73663, 94804 76176 ಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸಬಹುದು. ನೀವೂ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ, ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರಿಗೂ ಹೇಳಿ, ಮಾಡಿಸಿಕೊಡಿ.

2009-12-26T21:41:00.000-08:00

ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣಿನಲಿ

ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೋಡ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿತು

ಭಾರವಾದ ದು:ಖ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸಿತು

ತಿಳಿಯಾದ ಆಗಸ

ಹಗುರವಾದ ಹೃದಯ

ತಣಿದ ಇಳೆ

ಹಸಿರು ತುಂಬಿತು ಅರಳಿದ ಕಣ್ಣಿನಲಿ

ತೊಟ್ಟಿಲಿಗೆ

ಸೂರ್ಯಕಾಂತಿ ಹರಿದಾಳೆ

ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣಗಿತ್ತಿಯರು ಕನಸ ನೆಟ್ಯಾರೆ

ತನು ಕೆಂಪು, ಮನ ತಂಪು

ಮುಂಗಾರಿನ ಜೊತೆ ಓಕುಳಿಯಾಟ

ಸರಸ ಸಲ್ಲಾಪ

ಯೋಧರಂತೆ ನಿಂತ ನಾರಿಯರು

ಎಚ್ಚರದ ಸ್ಥಿತಿ

ತನು ಮನ ಒಂದಾಗಿತ್ತು

ಎಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ

ಕೂಡಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

ಸಂತಸ ಸಂಭ್ರಮದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ

( ಡಿಸೆಂಬರ್ 2006 ರ ಮಯೂರದಲ್ಲಿನ 'ಕಲ್ಪನೆ' ವಿಭಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಪದ್ಯಗಳು. ಲೋಕೇಶ್ ಮೊಸಳೆ ಅವರ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಬರದದ್ದು. )

2009-12-26T00:57:00.001-08:00

ಕ್ಷಮೆ

ನಾನು ಕ್ಷಮೆ ಬೇಡಿದೆ

ನೀವು ಕ್ಷಮಿಸಿದಿರಿ...

ಹೃದಯದಲ್ಲಿನ ದುಗುಡ, ಅಸಹನೆ...ಕಡಿಮೆ ಆಗಿಲ್ಲ,

ಗಾಯ ಮಾಸುತ್ತಿಲ್ಲ...?

ಬಹುಶ:....

ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನ ನಾನೇ ಕ್ಷಮಿಸಿಲ್ಲ?

ರಾಜಿ.

Photo Courtesy: tsdi.wordpress.com, blogtext.org, 4catholiceducators.com, aboundlessworld.com,

davekat.net, sodahead.com, covershut.com, palomapentarian.wordpress.com, rkpaulbengalart.com

2009-12-01T08:48:00.000-08:00

2009-11-29T07:14:00.000-08:00

ಬಯಲು ಸೀಮೆಯವನಾದ ನನಗೆ

ಗಣೇಶನನ್ನು ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಲು ಹೋಗಿ
ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ಮಾತ್ರ ನೆನಪು.

ನೆರೆ ಬಂದು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬ
ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದದ್ದು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಂದ
ಇನ್ನೂ ಮಾಸಿರಲಿಲ್ಲ....ಅಷ್ಟರಲ್ಲೆ,

ಅಂದು ಟೀವಿಯಲ್ಲಿ
ಸುನಾಮಿಯ ಕಡಲಾಟ

ನಿನಗೆ ಮೂಗುದಾರ ಹಾಕಿದವರು, ಕೈಮುಗಿದವರು
ಎಂದೂ ಬಗೆಯದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಡೆದು
ಒಮ್ಮೆಯೇ ಆವರಿಸಿ
ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಧಿಗ್ಭಾಲಕರನ್ನು ಬಿಡದೆ
ನುಂಗಿಕೊಂಡ ನೀನು ನರಭಕ್ಷಕಿ.!

ನಾನು ಮನುಜ ಪಕ್ಷಪಾತಿ.

ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಕೆಲವು ಪದ್ಯಗಳು

2009-11-25T10:09:00.000-08:00

ಅರಿವಿಗಾಗಿ ಗುರುವಿನೆಡೆಗೆ

ತಪಸ್ಸಿಗೆಂದು ಬೋಧಿ ವೃಕ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತಾಯ್ತು

ಈ ಸಂತೆಯಿಂದ ದೂರ ಸರಿದು ಕಾಡು ಸೇರಾಯ್ತು

ಜಪ ತಪವೆಂದೆಲ್ಲ ಸಮಯ ಕಳೆದಾಯ್ತು ವಿಜ್ಞಾನವ ತಿಳಿದಾಯ್ತು

ತಂತ್ರ ಮಂತ್ರವ ಅಳೆದಾಯ್ತು

ಪಂಚ ಭೂತಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಘರ್ಷ ಮಾಡಿದರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಬೆಳಕು?

ಸೋತು ಅಲೆಮಾರಿಯಾಗಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ

ಗೊಂದಲದ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದೆ

ತಿರಸ್ಕಾರದ ಮನಸ್ಸು ಬುದ್ದಿಯ ಕಟುಕಿತ್ತು

ಅಂದು.! ಮುಸ್ಸಂಜೆಯ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಂಡ ನಾನು

ಒಲವಿನ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ನಿನಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಿದಾಗ

ನೀ ಬಂದು ನನ್ನ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಕಾದ ತುಟಿಗಳಿಂದ ಚುಂಬಿಸಿದಾಗ

ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹತ್ತಿ ಉರಿದಿತ್ತು

ಆ ಕ್ಷಣ ನಾನು ನಾನಲ್ಲ ನೀನು ನೀನಲ್ಲ

ಭೂತ ಮಾಯವಾಗಿ, ಭವಿಷ್ಯ ಕುರುಡಾಗಿ, ಕಾಲ ಕರಗುತಿತ್ತು...

ನೀ ನನ್ನ ಗುರುವಾಗಿದ್ದೆ. ನಾ ನಿನ್ನ ಮಗನಾಗಿದ್ದೆ

ರಾಜಿ. 4-10-2003

ಕಬ್ಬಿಣದ ಸರಳುಗಳ ಹಿಂದೆ

ಕನಸುಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿರುವ

ಆ ಎರಡು ಬೆಳಕಿನ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ

ಕಂಡ ಜಗತ್ತುಗಳೆಷ್ಟೊ?

ಕಾಣದ ಲೋಕಗಳೆಷ್ಟೊ

ರಾಜಿ.

ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಚದುರಿ

ನೆಲವು ಇಬ್ಬನಿಯ ಹೀರಿದಾಗ

ಒಣಗಿದ್ದ ಬೀಜ ಮೊಳೆತಿತ್ತು

ರಾಜಿ.

ಉರುಳು

2009-11-21T21:26:00.000-08:00

ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೆ ಅಭಿನಯಿಸಲೆಂಬ ಅಹಂಕಾರ, ನಟನೆ ನನ್ನ ರಕ್ತದಲ್ಲೇ ಇದೆ, ನಾನೊಬ್ಬ ಅದ್ಬುತ ಡಾನ್ಸರ್, ಹೀಗೆಲ್ಲ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರದ ಮದ. ನೋಡಿದ ನಾಟಕ, ಸಿನೆಮಾದ ನಟರ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಅಂದು ಸ್ಟೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಮಾತುಹೊರಡದಾಗಿತ್ತು, ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕತ್ತಲೆ, ಕತ್ತಲೆಯ ಮಧ್ಯ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ನೋಡುಗರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಕಂಪದ ಭಾವನೆ. ನನ್ನೆದುರಿಗಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನ ಅಸಹಾಯಕ ನೋಟ, ಆತ "ರಾಜೇಶ್ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡ್ತಿದೀರ? ನಾನು ಹೇಳ್ದೆ individual ಆಗಿ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳಿ" ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು ನೆನಪಾಗಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆತ ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ, ನಾನು ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಧಿಘ್ಬ್ರಾಂತನಾಗಿ ಅವನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ, ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಏರುತ್ತಿತ್ತು, ಮೈ ಬೆವರಲು ಶುರುವಾಯಿತು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲು ಕತ್ತಲು, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನಾನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ, ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯದಾಗಿತ್ತು. ಆ ದಿನದ ಹಿಂದಿನ ದಿನ, ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ 'ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ' ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಡೈಲಾಗ್ ಹೇಳಲು ತೊದಲಿ ಸಭಿಕರಿಗೆ 'sorry' ಅಂದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಮಾತೆತ್ತಿದರೆ Theaterna Ideology & commitmentu ಅಂತೆಲ್ಲ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತಿತ್ತು. ದಗುಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದಿನ ಡೈಲಾಗ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ನೀಡುತಿದ್ದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಬಹುಶಹ ನನ್ನ ಬೈದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಸಂಗೀತ ನೀಡುತಿದ್ದ ನನ್ನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ 'ರಾಜೇಶ್ ಯಾಕ್ ಹೀಗಾಗ್ತಿದೆ' ಅಂದುಕೊಂಡನೇನೊ!. ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಂಗೀತ, ಬೆಳಕು ಇವ್ಯಾವುದರ ಗಮನವು ಎಲ್ಲದೆ ಘರ ಬಡಿದಂತೆ ನಾನು ರಂಗ ಮಂಚದಲ್ಲಿ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಬೆಳಕು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಿತ್ತು. ಕಿವಿ ಕಿವುಡಾಗಿ ಮಾತು ಹೊರಡದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ. ತಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಸಹನಟನಾದ ಗೆಳೆಯ ನನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಕಂಡು, ನನ್ನ ಡೈಲಾಗ್ ಎಗರಿಸಿ ಮುಂದಿನ ಡೈಲಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ನಂತರ ಹೇಗೊ ಮರೆತ ಡೈಲಾಗ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು ನಾಟಕ ಮುಗಿಸಿದೆ.

ನನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಹಿಂಸೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದು ನಾನು ಅವನನ್ನು ರಂಗಮಂಚದಲ್ಲಿ ಕೊಂದಿದ್ದೆ. ಅತಿಯಾದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಸಿದ್ದತೆ ಇಲ್ಲದೆ ರಂಗಮಂಚವನ್ನು ಏರಿದ್ದು ನನ್ನ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಅಂದು ನನ್ನ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ಸೋತ ಕ್ಷಣ. ಮೊದಲಬಾರಿ ನಾನು ರಂಗಮಂಚದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಕೃತಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಎಸಗಿದ್ದೆ. ಸಭಿಕರು ನೀಡಿದ ದುಡ್ಡಿಗೆ ಬೆಲೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನಾಟಕದ ಅರ್ಥವೇ ಬದಲಾಗಿತ್ತು. ನಿರ್ದೇಶಕರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಆದರು ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿದರು. ನಾಟಕ ಸೋತಿತ್ತು. 'ಸೊತಿದ್ದು ನನ್ನಿಂದ' ನಾಟಕ ಸೋಲಿಗೆ ನಟನೇ ಕಾರಣ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾಟಕ ನಟನ ಮಾದ್ಯಮ.

ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯ ತಿರುಳು 'ದಯಾ ಮರಣದ ಕುರಿತು" ಹಿಂದಿಯಲ್ಲಿ ಡಾ.ಶಂಕರ್ ಶೇಶ್ ಬರೆದ ನಾಟಕವನ್ನು ಸದಾನಂದ ಸುವರ್ಣ ಅವರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ. 'ಉರುಳು' ಎಂದು ನಾಟಕದ ಹೆಸರು. ಇದು ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ನಟನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸವಾಲು ಹಾಕುವ ಕೃತಿ. ಕೇವಲ ಇಬ್ಬರು ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಿರುವ ಈ ನಾಟಕದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು ತುಂಬಾ ಅರ್ಥಗಭಿತವಾಗಿವೆ. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗದ ಹಾಗು ಅದರಿಂದ ರೋಗಿಯು ಪಡುವ ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನೋಡಲಾರದೆ ಮಗನೇ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದು ನಂತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ವಾಗ್ವಾದಗಳೇ ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗ.

ಹೀಗೆ ಆದದ್ದು ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮೊದಲಬಾರಿ. ಅಂದು ನಾನು ಸೋತಿದ್ದೆ, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಜರ್ಜರಿತವಾಗಿದ್ದೆ. ಈ ಅನುಭವ ನನ್ನಲ್ಲಿ ತೀರ್ವತರವಾದ ನೋವು ತಂದಿತ್ತು. ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರು ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು. 'It happens man forget it' ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿದ್ದರು. ನಿರಂತರ ಶ್ರಮದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸು ಎಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು. ಆದರೆ ನಾನು ಘಾಸಿಗೊಂಡಿದ್ದೆ. ನನಗೆ ಈ ಶಾಕ್ ನಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಮಯ ಬೇಕು ಎಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದೆ. ನಟನೆಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಠ ಎರೆಡು ವರ್ಷ ದೂರವಿರಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಈಗ ವೃತ್ತಿಯ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದೇನೆ ಹಾಗೆ ಸಿನೆಮ, ನಾಟಕದ ಬಗ್ಗೆ ಅದ್ಯಯನ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದೆ.

2009-06-05T05:12:00.000-07:00

2009-01-23T18:44:00.000-08:00

2008-11-28T10:05:00.000-08:00

೨. ಒಂದು ಹೂವಿನ ಕಥೆ

ಒಂದಾನೊಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕೆಂಪು ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆ

ನನ್ನಜ್ಜಿ ಸಾಕಿದ ಮಗಳು ಒಂದು ಮೊಗ್ಗ ಹಡೆದಿದ್ದಳು

ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಮದುಮಗಳಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಸೂರ್ಯ
ರಂಗುರಂಗಿನ ಸೀರೆಯನ್ನುಟ್ಟು ನಾಚಿ ನಿಂತಳು ಚೆಲುವೆ

ಸೀಮೆಯ ಸುಂದರಿಯರು ಅವಳ ರೂಪ ಲಾವಣ್ಯವ ಕಂಡು ಅಸೂಯೆ ಪಟ್ಟರು
ಅವಳ ಆಕರ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಗಾದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಮುತ್ತಿಡಲು ಬಂದಾಗ

ಯಾರಿಗು ಒಲಿಯದೆ ಸೊಕ್ಕಿನಲಿ ನಲಿದಳು
ಮುಗ್ದ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೂರೆಂಟು ಆಸೆಗಳು ಅರಳಿ

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಚಿಗುರೊಡೆದಾಗ
ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಯ ಜೊತೆ ಹಾರಿತು ಮನಸ್ಸು

ಹರೆಯದ ಪ್ರಾಯದಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಭಾವನೆಗಳು ಬೆಳೆದು ಹೆಮ್ಮರವಾಯಿತು
ಪ್ರಣಯದ ಮಾತನಾಡಲು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆದಳು

ರಸಿಕತೆಯ ಗಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಒಮ್ಮೆಯೆ ಮೇಲೆರಗಿ
ಜೇನ ಹೀರಿ
ಹಾರಿಹೋದ......ರಾಕ್ಷಸ..

ಮೋಸಗೊಂಡು ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾದ ತ್ರಿಲೋಕ ಸುಂದರಿ
ಅವನದೇ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಕೊರಗಿ

ಕೆಂಪು ಮಣ್ಣಿನಲಿ
ಕರಗಿ ಹೋದಳು
................
................

ಕತ್ತಲು ಕಳೆದು ಬೆಳಕು ಮೂಡಿತು..
ಚಿಗುರೊಡೆಯಿತು ಶಿಶುವಿನ ಕನಸು

ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಜ್ಜುತ್ತಾ ಬಂದ ನನ್ನಜ್ಜಿ
ಮೊಮ್ಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿದುದ ಕಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಣಿಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.......

-ರಾಜೇಶ್

೩. ಸ್ಥಿತಿ

ಯಾರು ಇರಲಿಲ್ಲ
ನಾನು ನೀನು ಇಬ್ಬರು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿ
ನಾಲ್ಕು ಕಣ್ಣುಗಳ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಿ
ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲ, ಆಸೆಗಳಿಲ್ಲ
ಭಾವನೆಗಳು ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ
ನಾಯಿಯ ಬುದ್ಧಿಯ ಜೊತೆ
ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪತನ
ಹೃದಯದ ಬಡಿತ, ಬೆವರಿದ ಮೈ
ಸಕಲ ಜೀವರಾಶಿಗಳು ಮಾಯವಾಗಿ
ಕಲ್ಲು ಕರಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ...ಧ್ಯಾನ
ತಂಪಾದ ಸೂರ್ಯೋದಯ

-ರಾಜೇಶ್

2008-11-13T09:35:00.000-08:00

೧. ತಂಗಿಯ ಕತೆ

ನನ್ನವ್ವ ತಂಗಿಯ ಹೆತ್ತಾಗ
ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ.. ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿ.. ಮುದ್ದಾಡಿದರು

ನಡೆದಾಗ,
ಬಣ್ಣದ ಬಟ್ಟೆಯ ತೊಡಿಸಿ, ದೃಷ್ಠಿ ಬೊಟ್ಟನಿಟ್ಟವರು

ಬುಜದೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆದಾಗ
ಲಂಗದವಣಿಯ ತೊಡಿಸಿ ಚಿನ್ನ ಬಣ್ಣವನಿಕ್ಕಿದರು

ಮದುವಣಗಿತ್ತಿಯ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಿ
ಕನಸ ಕಂಡವರು

ಅತ್ತಾಗ
ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಅತ್ತರು

ನಕ್ಕಾಗ
ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳ ಮರೆತವರು

ಒಮ್ಮೆ ಅವಳು
ಪಕ್ಕದೂರಿನ ಕಪ್ಪು ಗುಲಾಬಿಯ
ಮೆಚ್ಚಿ ಮುಡಿದುದ ಕಂಡು ಕರುಬಿದರು

ಬೀದಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಅಂಜಿದವರು

ಅವಮಾನದ ಮಬ್ಬಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದರು..
.............................

ಅವಳ
ಬೆಂಕಿಗೆ ಬಲಿಯ ನೀಡಿದರು
..............................

ನನ್ನ ಜನ

-ರಾಜೇಶ್